Fazıl Say, Hayal Kırıklığına Uğradım

Sadece yazıyı okuyun. 

 

Kültür bakanlığı bu yazdıklarımı okur diye ümit ediyorum;

Sosyal medyada tartışılıyor yine, kurumlar küçülecek mi, kapatılacak mı , tüsak mı gelecek tartışmaları…

Yazdıklarımı en azından okusunlar isterim. Fikir olsun…

Kültürler kardeştir.

“Kültür” siyasetin çok üstünde, insanın özü ile ilgili bir güdü, doğu ile batı’nın dost olabileceği ortamdır kültür ve sanat.

Bakın mesela;  İran’da orkestralar var.

Katar ve Umman’da opera evleri var, inanılmaz görkemli projeler yapıyorlar.

Lübnan’da nefis klasik müzik festivalleri var.

Suudi Arabistan’da bir piyano festivali başlıyor bu yıl.

Filistin şehirlerinde konservatuvarlar var, Barenboim’in Diwan Orkestrasında çalan Filistinli klasik müzikçiler var.

Mısır’da, Cezayir’de, Fas’da çok enteresan batı müziği oluşumları var.

Azerbeycan’da klasik müzik ve Caz müziği, sadece devletin değil, halkın da en önemsediği müziklerdir.

Ülkemizde de klasik müzik oturmuş bir gelenektir diyebiliriz.

Özel sektör kurumlarının orkestraları  (Bilkent, Doğuş, Akbank, Borusan, Olten gibi) Festivaller, Belediye kurumları (Karşıyaka, Beşiktaş, Eskişehir gibi) oluşumlar var. Devletin tüm büyük şehirlerimize yaydığı orkestralar (8-9 Devlet Orkestrası) ve opera bale kurumların var (6 Opera evi).

“Kültür uzlaşmaktır.”

Kurumları küçültmeye veya kısıtlamaya yönelmek, bu kültürlerarası diyaloğa da zarar verir.

Zaten, çok masraf bir şey değil, 80 milyon nüfuslu bir ülkedeki bu bir avuç kurum.

Bence projeler üretilmelidir. Biz nasıl kendi kültürümüzü ve tarihimizi batıya anlatmak istiyorsak, batı da bize anlatsın, bu iki kültür arasında köprüler oluşsun, insanlığa fayda sağlayacak sentezler yapılsın. Türkiye kazançlı çıkar.

Ben bu kurumlarda çalışan meslektaşlarıma genel itibarıyla çok kırgın olduğumu yazmıştım, herkes biliyor bu durumu. Her şeyi devletten beklememeleri gerektiğini, kendi projeleri ile çok iyi şeyler yapabileceklerini söyleyip durduk. Burada yaşadığım hayal kırıklığı şudur, bu dostlarım, ne Fazıl Say programdan çıkarıldığında bir tepki gösterdiler, ne İbrahim Yazıcı ve Filiz Özsoy haksız yere ihraç edildiğinde dayanışma gösterdiler.

Bu durum haliyle toplumda “Varsa yoksa kendileri” gibi anlaşılıyor.

 

 

 

Fazıl Say

İZDİHAM

 

 

İzdiham’ın 45. Sayısı çıktı. Buradan ulaşabilirsiniz.
Unutamayacağınız bir sayıyla karşınızdayız.

Edebiyat, edebiyatçılara bırakılmayacak kadar ciddi bir meseledir diyen İzdiham’ın 45. Sayısı çıktı.

İlk sayısından itibaren özgün bir tavırla halkın nabzını tutan ve hayatın içinden sesleri sayfalarına taşıyan İzdiham Dergisi 45. Sayısıyla da tüm dünyanın içinde bulunduğu bir tabloya kapağında yer verdi. Türkiye Günlük İnsanlık Endeksi tablosuyla son yaşananlara apayrı bir pencereden bakan İzdiham Dergisi arka kapak tasarımında da yine bir insanlık tablosuyla karşımıza çıktı.

 ‘Artık eskisi kadar yakın olamayız’ temalı İzdiham Dergisinin 45. Sayısında Özer Turan, Rümeysa Kocaman, Gökhan Özcan, Ali Ayçil, Abdullah Harmancı, Güven Adıgüzel, Mehmet Narlı, Bülent Parlak, Seda Nur Bilici, Bekir Şamil Potur, Emine Şimşek, Sümeyye Özbay, Adem Maksatsız, Nurdal Durmuş, Esma Koç, Yaşar Ercan, Ahmet Aslan, Halil Ecer, Ahmet Can, Turan Karataş, Selahattin Yusuf, Onur Bayrak, Berat Karataş, Enes Aras, Gökçe Yüksel, Muhammed Güleroğlu, Mehmet Ercan, Yasin Kara, Hüseyin Hakan, Dilek Kartal gibi edebiyat camiasının önemli isimlerinin yazmış olduğu içerikte kapak kadar çarpıcı metinlere yer veriliyor.

Yorumlar!

Bir Cevap Yazın