Gökhan Tosun, Uykusuzluk Sanatı

“Öyle kolay bir sanat değildir uyumak: onun uğruna bütün gün uyanık durmak gerekir.” demiş ya Nietzsche, belki de yanıldığı tek noktaydı. Asıl zor olan uyumamak. En azından herkesin uyuduğu saatlerde uyumamak.

Çocukluk süresince durmaksızın “Sen daha uyumadın mı?” diyen ebevenylerin yerini “Uyusana ya!” diyen arkadaşlar alıyor. Hem de kendilerince makul sebepleri de var. Tabi uyumama sebep değil.

Şöyle Facebook’a bakayım bi’, belki uyumamış hatun vardır diyorsun ama ne mümkün? Yaşlı akrabaların ülke kurtardığı saatler, üstelik Duffy Duck resminin yanına tüm Türkçe kurallarını ihlâl eden paylaşımlarla. Yine de uyumama yetmiyor.

En iyisi dizi izlemek umuduyla heyecanlanıyorsun ama hobaaa, o dizinin yeni sezonuna en az 1 yıl var. Yerli dizilerin uzunluğundan şikayet edeceğimize, yabancı diziler çok kısa diye kampanya düzenlemeliyiz bence. Film de istemiyor canım. Uyusam mı? Yok yok hâlâ uyuyasım yok.

Aslında çay demleyip televizyon karşısına kurulabilirim. Ama çay da tek başına içilmez ki ya… Çay demlemeden mi televizyon karşısına kurulsam? Yok ya, çay olmadan çekilecek dert değil. Çaysızlık uyumaya ikna ediyor biraz ama başarısız tabi.

En iyisi hikaye yazıp sonunda da Emel’i öldürmek. Annem bile arayıp “oğlum kim bu Emel?” demeye başladı. Hakiketen kim bu Emel? Neden habire öldürüp duruyorum ben bu kadını? “Hayatıma girmiş Emel adında biri var mı?” düşüncesiyle bir kaç saat oyalanıyorum. Hâlâ tık yok uykudan…

En iyisi İzdiham’a girmek. Yazıları okuyacağımdan değil de, hatalarını farkedip bana da ödül vermişlerdir diye bakınmaya. Hayır anlamıyorum “En iyi çıkış yapan erkek” diye kategori neden açmazsınız ki? Sanırım beni sevmiyorlar. Olsun, “Kaan’ın uzun yazılarına bakınayım uykum gelir” diyorum. (GELEMEDİ)

Aslında uyumak istemiyorum. Uyku en çaresiz anımız değil mi? Bir nevi ölüyorsun, öyleyse geceleri neden öleyim ki? Gündüzün hayrındansa gecenin şerrine sığınmak istiyorum ben. Sahi ilk insan uyuyup uyandığında ne hissetmişti ki? Ben bunu düşünerek uykuya dalayım. Siz de uyuyun zaar, n’apacaksınız bu saatte? Gece uyumazsanız çocuğunuz olmaz. Yok ya o taşa oturunca olmuyordu.

Umarım Emel taşa oturur, çocuğu olmaz, bunalıma girer, intihar eder ve ölür.

 

 

Gökhan Tosun

İZDİHAM

 

 

 

 

  İzdiham Dergisi, 34. Sayısında birbirinden nitelikli yazılar, Türk edebiyatında ilk kez yayınlanan belgeler; sinemada ilk kez gösterilen senaryolarla okuyucularına merhaba diyor. Siz de eğer İzdiham okurken dergiden yankılanan müziği duymak isterseniz İzdiham’ı kaçırmayın. Üstelik grafiker her şeyi anlatmışken. İzdiham 34. Sayıya buradan ulaşabilirsiniz.  

Bir Cevap Yazın