17 Eylül 2020

Merve Karatepe, Ses

ile dilek

Bizler,
zamana uğradık
Nasıl aşılır zaman ve mekan

Zamanı uyuyoruz
Üzerimize kederli yalnızlığı örterek
Zamanı uyuyoruz

Biz
Oradaki
Hiç bir yerdeki
Tanımlanamamış varlığımız, cisimsiz uzantılar içinde
Zaman bükülüyor ve tek boyutta sallanıyor sesimiz
Bıraksalar uzayacaktı
Uzayan bir ışık olacaktı boşluğa

Şimdi
Bir ağrı saplanıyor sonsuz boşluğumuza
Uzakları özlüyoruz
Uzakları
Özlüyoruz
Değmiyor yere ayaklarımız

Bizler kaldık zamanın karanlık kıvrımlarında
Zamanın aralığında kaldık biz
Haykıran,
Ne dışımızın hacmi
Ne de içimizin dile gelebilmiş sesi
Bizler zamana uğradık

Sesleniyoruz;
Sesimiz, kendini paramparça ettiğidir

Kaygusuz, 2020 Ocak-Şubat


Merve Karatepe
İZDİHAM