Metin Altıok Yazıları

Metin Altıok, Rüzgârın Yırtık Yeri

saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı, sen kimin yetimisin, kimi bekliyorsun durduğun yerde? sağır bir günün sonunda dilsiz bir gece sarıp sarmalıyor seni, gökyüzü gıcırtıyla kapanıyor üstüne. bak ömrün yarılandı, karanlığı kullanmayı öğrenmelisin. yazısı akmış ıslak bir sayfa elinde, yara bere içinde morarıyor şiirlerin. artık tutunacak kimsen kalmadı, nasıl biliyorsan öyle …

Metin Altıok, Muska

Üstümde bu ütüsüz gökyüzü, Altımdaki tarazlanmış yol benim Hep yanımdaydı zaten, Kendimi bildim bileli. Zaman zaman katlayıp bazen açardım, Cebimde taşıdığım bir mendil gibi. Yani bilirdim bir kamyon şoförünün Göğsündeki motor sesini, Uykuda bile dinlediğini. Yüzünde hasret belirtileri bulunan biri, Koynunda taşırdı bir aşk hikâyesini Kabuk bağlamış muska gibi. Ama …