Octavia Paz, İncir Ağacı

  Çevirisi de güzel duruyor.

 Miksoak’ta, yanmış dudakların köyünde, yalnız incir ağacı bildirir, yıldaki değişmeleri. İncir ağacı, altı ay, ötümlü elbise giyinmiş ve diğer altı ay, yaz güneşinin kömürleşmiş harabesi.

Yanıtsız iletiler yazıyordum, imzalandıktan az sonra yok edilen; dört duvarla çevrelenmiş (kuzey, bilmeyişin billuru, bulma memleketi; güney, dörde bölünmüş hatıra; doğu, ayna; batı, kireç ve sessizliğin şarkısı) bir halde. Yırtıcı ergenlik: olmak isteyen adam, ve o bir hayli dar bedene sığmayan, olduğumuz çocuğa düğümleyen bizi. (Artık, yıllardan sonra, olacağım o, ve olmayacağım, olduğum o ile torbaya giriyor, yıkıyor oluş’umu, terkediyor onu, israf ediyor malı mülkü, ticaret ediyor Ölüm’le.) Ama o zamanda, hücreme varıyordu incir ağacı ve pencerenin camına dokunuyordu ısrarla, çağırarak beni. Çıkıyor ve ortasına giriyordum: kuşlarca ziyaret edilen uyuşukluk, dış kanatların titreşimi, bol bol damlayan meyve özü.

Taşlaşmış, yeşimden bir karavela gibiydi incir ağacı, o sakin günlerde, dengeleyerek kendini, ayırtedilmez bir halde, karaduvarla bitişmiş, yeşil serpilmiş gelgitince baharın. Ama esdiğinde Mart rüzgarı, bir geçit açılıyordu ışıkla bulut arasında, dolduran yeşil yelkenleri. Tırmanıyordum gagasına ve kuşların gagaladığı, kehanetlerin taçlandırdığı kocaman yapraklar arasından aşardı başım.

Okumak kaderimi, incir yapraklı bir palmiyenin hizasında! Kavga sözü veriyorum sana ve bedensizliğe karşı büyük, yalnız bir çarpışma. Bir boğalar akşamı sözü veriyorum sana ve boynuz darbesi ve tezahürat. Arkadaş korosu sözü veriyorum sana, zorbanın düşüşü, ufuğun çöküşü. Sürgün yeri ve çöl sözü veriyorum sana, firuze ırmakta yüzen bir filocuk, bayraklar ve özgür bir halk, kıyıda. Uçsuz bucaksız göller sözü veriyorum sana, yorgun bir ağaç gibi uzanmalısın ışığı altında. Balta ve saban sözü veriyorum sana, tahıl tanesi ve şarkı, kocaman bulutlar sözü veriyorum sana, göz için taşocağı, ve yapmak için dünya.

Çalıyor kapımı bugün incir ağacı ve davet ediyor beni. Baltamı mı kavramalıyım yoksa o deliyle dansetmeye mi çıkmalıyım?

 

 

Octavia Paz
İzdiham

 

İzdiham 27. Sayısına ulaştı. Bu sayıda Mustafa Kutlu, Gökhan Özcan, Bülent Parlak, Ali Ayçil, Fatma Şengil Süzer, Atakan Yavuz, Berkan Ürgen, Yasin Kara, Çağatay Hakan Gürkan, Nurdal Durmuş, Dilek Kartal, Onur Bayrak, Eda Tezcan, Seda Nur Bilici, Zeliha Yurdaer, Hakkı Özdemir, Feyza Özcan, İbrahim Varelci, Mustafa Toprak, Muhammed Palewi, Özer Turan, Halil Kurbetoğlu, Yunus Meşe, Mazlum Mengüç, Ferhat Toka, Mücahide Orak, Mücahit Gündoğdu, Kevser Tekin, Elif Atasoy, Hatice Çay ve Yağız Gönüler yer alıyor. İzdiham hepimiz ölecek yaştayız demeye devam ediyor. İzdiham dergisinin 27. sayısına buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: