Ben put muyum İbrâhîm, bu kadar kırılmaya değecek
yüreğimdeki çatlaklardan sızan ışığı
hangi çekiç susturacak
hangi inanç beni taş sanacak
ellerim dua değil de
yalnızca suskunluk mu taşıyor İbrâhîm
Ben put muyum İbrâhîm,
adım anıldıkça devrilen
sevildikçe çoğalan
bir yanlış anlama mıyım
beni yıkanların gözlerinde
hiç mi gölge yoktu
Baltan inerken durmadıysa
bil ki ben susmaktan yoruldum
taş değilim acıyla yoğruldum
ve her kırılışta
insana biraz daha benzedim
İbrâhîm,
putları kırmak kolay
zor olan kırmadan sevebilmek
ateşi yakmadan içinden geçebilmek
Eğer ben put isem beni yıkma
adımı an çünkü bazı putlar
yalnızca yanlış bir korkunun
üstüne dikilmiş kalplerdir
İZDİHAM
Hepimiz Ölecek Yaştayız