Ahmet Şefik Vefa, Sarı Karanfillerim

Tanrım
elime yüzüme bulaştırdım yalnızlığı
hep sararmış karanfiller yüzünden
bu yüzden bitiyor gözlerimin karanlığı
güneşten damıtılmış bir damla
lepiska saçları karanfilin

fatih bulvarında şarkılara bürünüp
bir hata yapmak isterdim
bir karanfille çarpışmak mesela
ahh ne çok toprak dilerdim
bakışlarımın gezdiği yerde, siz yoktunuz
böğürtlen gibi kızarırdı karanfiller

tanrım, karanfilleri nereye sakladın
çekmecelere mi doldurdun bakışlarını
yoksa dişimin kovuğundalar mı
odamdaki lamba bile onunla yanıyor
o yokken bu şehre yakışmıyorum ben

tanrım
kimse benim kadar güzel saçmalayamaz
Karanfillerin karşısında.

Ahmet Şefik Vefa

İZDİHAM

izdiham dergi 42. sayı çıktı. Buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın