Zeynep Ferhan Yılmaz Yazıları

Zeynep Ferhan Yılmaz, Bal Rengi

Yürüyordu. Yürümek, yıllardır yaptığı en anlamdı eylemdi. Bazen kalbinde yanan ateşin harından, bazen iliklerine işleyen ayazdan, bazen kederden, bazen mutluluktan ama en çok da çaresizlikten yürüyordu. Gönlüne, kaderine, zamana ve şartlara söz geçiremeyince, acısını ayaklarından çıkarıyordu. Ayaklarına sözü geçerdi. Çoklarına göre küçücük sayılan otuz altı numara ayakları nice ağır yükü …

Zeynep Ferhan Yılmaz, Makasın Kesemediği

Bir eylül günüydü. Aynada gördüğüm o sapsarı benzi, çökmüş gözleri ve buza kesen donuk simayı hiç unutmuyorum. Ona bakıp; “Sen gerçekten ben misin?” diye sormuştum. Cevap vermedi. Zira söyleyecek hiçbir şeyi kalmamış, susmak da kendisine birkaç beden büyük gelmiş, derdinden içi çürümüş, adeta yaşarken ölmüş gibiydi. Onun bu hâline ayna …