Yanık İzi Yazıları

Paul Celan, Yanık İzi

Uyumuyorduk artık, çünkü zemberekleri arasında yatıyorduk hüznün ve büküyorduk göstergeleri çomaklar gibi, ve fırlayıp kamçılıyorlardı zamanı kan çıkasıya, ve söylüyordun büyüyen alacakaranlığı, ve oniki kez sen dedim sözlerinin gecesine, ve açıldı, açık kaldı, ve bir gözü koydum onun rahmine, doladım ötekine senin saçlarını ve uzattım ikisi arasında fitili, açık damarı …