Ülkü Tamer Yazıları

Ülkü Tamer, Ben Var Ölmek

Ben var ölmek İstemek bir boyalı tebeşir Karalamak ölümü Ondan sonra gidilir Bir uzansam çatıya Kuş uçursam ilmikten Ağzında cam kırığı Keser ipimi birden Dokusam kadehimi ince bir arsenikle Kandırır tezgahımı, dostluk kurar mekikle Suda görsem kendimi bakarım ayna olmuş Ne kemik tarağı var, saçımdaysa üç yüz kuş Ben var …

Ülkü Tamer, Hançer

Geçen sonbahar gömmüştük hançerimizi Kare taşlardan yapılmış bir avluya; Hem değerli, hem keskin bir hançerdi. Kabzası erimiştir şimdi, benziyordur Sığırtmaçların yosun tutan saçlarına. İskeletine kan yapışmıştır yer altında, Solucanların, atmacaların kanı. Avluyu örten kan taşlarına düşüp Derinlere dağınık bir çizgi biçiminde Uçmalarını gönderen atmacaların kanı. Yollarındaki fenerleri yakmıştır deniz. Hançer …

Ülkü Tamer, Konuşma

aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci, üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten; ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci? hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten iyi nişan alırdı kendini asan zenci, bira içmez ağlardı, babası değirmenci, sizden iyi olmasın, boşanmada birinci çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen Ülkü …