Mesut Ateş, Çirokamin

Çîrokamîn

bak, şurası göğsümdür
bağı çiçek doludur;
yuvan gibi.

hiç üzülme diye yürüdüm durdum.
uzaklaştıkça kendimden oldum
bildim sonra,
zaman da kırılırmış insan içinden kaçtıkça.

topu patlar,
susuz kalır da hayra yorarmış
bildim, unutmak en uzun hikayeymiş.
hatırladıkça insanın göğsünden çiçekler koparmış.

bak şurası göğsümdür,
inan, evin bildim.
kapılmazken bir daha kimsenin yazına
elin ateşti de ben güneş dedim.

Göğsüme doğduğun gün değmedi başın,
‘Ve ölmek,
baştan aşağı öpmekti
Zangır zangır bir tren geçerdi ya, damarlarımızdan
Diyemedim sana tû bi xêr hatî..

Kürtçe olarak aynı şiiri yayınlıyoruz

Benim Hikayem

binêre, ew der pêsîramîne
sîngêmin kulîlk tijîye;
wek mina hêlîna yê te.

ji bo tu qet neberketi meşîyam berdewamî
çi qas dûr ketim ji ber xwe bum.
paşê fêmkir
mirov çi qas breve ji dem ji şkeste di nêv de.

goga wî were teqandin
bımine bêav dîsa tine ser xêr
fêmkir, ji bir kirin çîrokeki pîr dirêje
çi qas anîn bîra xwe, pêsîraxwenda kulîlk hatin qetandin

binêre, ew der pêsîramîne
bawer bike min, wek mina xanî yê te
careke din berbay havîna kesî neketim
deste tê wekî agir bu, min ji te re got tavê

gava ku tu pêsîramîn re çêbû serê te qet lêneket,
‘û mirin’
ji serî heta binî maç kirin bu
waxtê zingezinga trênê derbasdıbu rehêmenda
Nîkaribu bîgot ji tera hoş geldin..

 
Mesut Ateş
İZDİHAM

İzdiham Dergisinin 29. sayısı çıktı.  İzdiham 29. Sayısını hiçbir şey için okumayacaksanız bile 00.05.1965 tarihinde Elazığ Akıl Hastanesi’nde yatan Urfalı bir hastanın Allah’a yazdığı mektup için okuyun!   İzdiham 29. sayıya buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın