Hakkı İnanç, Kaçak

Köpeği etinden et koparılmış gibi havlayınca, Mümtaz Bey yatağından nasıl fırladığını bilemedi. Perdeyi sıyırdı. Bahçede üç katlı bir apartman. Pencereyi açtı. Gözlerini ovaladı. Hâlâ oradaydı. Kulübenin yanında. Derken, apartmandan bigudili bir kafa tomurcuklandı: “Bu ne gürültü!” Terliğiyle köpeği avladıktan sonra, bir gemiyle göz göze geldi kadın: “Akşam o kadar kuru yemeyeydim iyiydi.”
Polisler olaya hiçbir anlam veremedi. Mümtaz Bey sağa sola ürüyüp duruyordu. Apartman sakinleri ise kenar mahalleden Boğaz’a taşınmanın mutluluğuyla yeni muhitlerini keşfe çıkmışlardı.

“Evet, amirim. Sabaha karşı aniden bitivermiş. Bilmiyoruz amirim. Üç katlı. Gri bir bina. Sol yanında büyükçe bir kalp var. Hayır, bir şey yazmıyor. Kırmızı. Boya hâlâ taze; kokuyor.”

***
Babamın horultusu evi tutmuş. Parkamı sırtıma taktım. Portmantodaki vazoyu son anda yakaladım. Malzememi aldım. Kapıyı yavaşça kapadım.

Ay tepede donmuş. Ayaklarım botlarımın içinde gıcırdıyor. Kediler çöplerin karnını deşmiş, kimsesiz portakal kabukları sokağa dağılmış. Nebahat portakal soyuyor. Bir dilim koparıyor. Dudaklarıma koyuyor. “Tatlı mı?” Kabukları sobaya atıyor. Mutluluk işte böyle kokuyor. Havadaki kömür genzimi yakıyor. Atkımı doladım. Yün. Naftalin. Kovanın sapı parmağımı kesti. Öbür elime aldım. Nebahat sabah bu sokaktan geçer. Saçının örgüsü sırtını döver. Pabuçları gözleri gibi ışır. Kedilerden hızlı gider. Evlere baktım. Hepsi yazılmış. Bakkalın kepengi. Elektrik direği. Köpeklerin üzeri. “Benim de sende gönlüm var, Kemal. Defterinin ucundaki kıvrıkları düzeltirken izliyorum seni. Bahçede gol atarken. En çok da camda saçlarını tararken. Yüzünde o an’a has bir ifade. Çocuk, desen değil. Adam, desen değil.” Gölgem uzadı, kısaldı. Bir sokak lambası göz kırptı yüzüme. Durdum. Gösterdiği duvara baktım. Fırçama davrandım.

Farları görünce tavşan gibi kaldım. Gür bıyıklı bir polis indi. Diğeri arabada bekledi. “Bırak elindekini!” dedi Bıyık. Bıraktım. Bir cesede bakar gibi baktı duvara. “Kendi evinin duvarına da sıçıyor musun, it!” dedi.  Bir kalpten kim, neden bu kadar korkardı? Karşı gelmedim. Kolumu burkmasına. Saçımı çekmesine. “Pis komünist!” dedi. Oysa ben daha çok âşıktım. Bileğime kelepçe astı. Kafamı arabanın kapısına çarptı. Direksiyondaki polis “Ne istiyorsunuz siz bu devletten?” diye sordu. “Sopa!” dedi Bıyık. Arkama döndüm. Apartmanla bakıştık. “Git buradan!” dedim.

Hakkı İnanç
İZDİHAM

İzdiham'ın 37. sayısında Rainer Maria Rilke'nin vasiyetnamesi Sema Peltek'in çevirisiyle Tükçe'de ilk kez İzdiham'da yayımlanıyor. Müslüm Gürses’i kapağına taşıyan İzdiham Dergi’nin Ekim-Kasım sayısı; Meltem Gülname Kaynar’ın hazırladığı İzdiham Maarif Takvimi’yle başlıyor. Rilke’nin Vasiyetnamesi ilk kez Sema Peltek'in çevirisiyle Türkçe yayımlanırken Gökhan Özcan’ın kendine has bir tarzda yazdığı yazısıyla devam eden bu sayıda Gerard de Merval’in morg kaydına yer veriliyor. Erhan Tuncer köşesinde Yeşilçam Şiirlerinden oluşan bir yazı dizisine başlarken; birbirinden farklı üsluplarıyla dikkat çeken ve bu sayıda yer alan yazarlar: Ali Ayçil, Atakan Yavuz, Berkan Ürgen, Çağatay Hakan Gürkan, Dilek Kartal, Faruk Aksoy, Furkan Güngör, Güray Süngü, Hakan Göksel, İbrahim Varelci, Melda Zirek, Muhammed Güleroğlu, Oğuzhan Bükçüoğlu, Seda Nur Bilici, Talip Kurşun, Tuğba Karademir, Turan Karataş, Yasin Kara. Şiirleriyle: Bülent Parlak, Abdülhamit Güler, yer alırken; öyküleriyle: Arzu Özdemir, Emine Şimşek, Zeynep Kahraman Füzün; masalıyla: Meryem Ermeydan yer alıyor. Filmler ve Replikler köşesini Berat Karataş hazırladı. Etibar Hesenzade Şehriyar'ın biyografisini yazdığı, Arzu Özdemir'in de bir şiirini çevirdiği dergide: Enes Aras, Mercedes Kadir’i; Ferhat Toka, Cahit Zarifoğlu’nu; Özer Turan, Bakunin’i; Yunus Meşe, Kadı Burhanettin’i anlatıyor. Röportajlarda; Beyazıt Bestami dolarla, Hacı Ahmed Eriş oto tamircileriyle, Mustafa Toprak Ahmet Hamdi Tanpınar ile konuştu. izdiham dergisinin 37. sayısına BURADAN ulaşabilirsiniz.    

Bir Cevap Yazın