Emine Kökçam, Kavuşma Arzusu

Daha önce defalarca yumruk yediğim şu ringe geri dönüyorum
Defalarca yenildiğim
Kanlı dişlerimin yaşlı gözlerime aktığı şu ringe
Her gün yapmak istemediğim konuşmalara

Şimdi göğüs kafesimde kırık kemiklerim
Sessizce itiraz etmeme izin veriyor
Şairlere sorarsan onlar bunun en zelil şey olduğunu söylerler
Onlar ki afilli isyan cümlelerinden gemilerle
Kıyıları olmayan ülkelere seyahat ederler
Nice kör bıçakları eline tutuşturuverirler
Ben şimdi damarlarımda bir anlaşma yapıyorum
Bana çeşitli teklifleri var
Lakin temkinliyim henüz
Eve giderken ekmek almaya devam ediyorum
Kendi çaresizliğimden sal yapıp da geziyorum ümit deryasında
Durmadan kürek çekiyor minik kırlangıçları müjdeli bir ülkenin
Bir kirpiyi okşamaya çalışırken kanadı parmaklarım
Belli etmedim ona benim ellerim kırmızıdır bak dedim
Gelincik tarlasıdır mevsimsiz
Bir ringde yaşamaya çalışırken yedim en sağlam yumrukları
Sol kroşe ve benim bu ağlamaklı halime küçük bir çocuk kaçmış
Ondadır böyle koşup saklanmaya çalıştığım

 

 

 

 

Emine Kökçam

İZDİHAM

 

 

 

 

İzdiham Dergisinin 29. sayısı çıktı.  İzdiham 29. Sayısını hiçbir şey için okumayacaksanız bile 00.05.1965 tarihinde Elazığ Akıl Hastanesi’nde yatan Urfalı bir hastanın Allah’a yazdığı mektup için okuyun!   İzdiham 29. sayıya buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın