Gülten Akın Yazıları

Gülten Akın, Bir Kayığa Biner Geceleri

Tadını, yağmura duygulanmanın Paylaşır kuşlarla biri gizlice Gülmesini tutamamış bir sincap Sallanır utanç bahçelerinde Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen Uzun sokakların ucunda evleri İlk denemelerden geri dönülmüştür İtildikçe içe, durduğu bilinen Bazı dostları yitirmeye gidilir Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden …

Gülten Akın, Gül İçin İlahi

İnsanlar bir gülü bir senetle Değiştirmeye alıştılar İnsanlar bir gülü bir senetle Değiştirmeye alıştılar İnsanlar başka insanların hayatını Bir hezaren sandalye midir hayat Dizip kaldırmaya alıştılar İnsanlar yüreği ve onuru, alıştılar Yelin üflediği yaprak mıdır onur Yürek arsız otlar gibi ayak altında Tanımıyor kimde kimseyi Ve kendini tanımak istemiyor İnsan …

Gülten Akın, Sonra İşte Yaşlandım

Gülten Akın bu şiirinde çantalara değinmiyor. susup bekleyerek yaşlanıyordu şeylerin uğultusu arasında içi ağırlaştıkça rüzgara çıkıyor siliyordu kendini durma ağrıya ağrıya nara dönüştüğünde açtılar içinden sözler çıktı kem sözler, kırıcı davranışların izleri aldanma gölgesi, ondurmayan bağışlama “gitmeliyim” çıktı, “dönmemek üzre bir daha” “artık herkesin yüzüne bütün düşündüklerimi” “yalnız olmalıyım” çıktı. …

Gülten Akın, İlkyaz

Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar Evler çocuklar mezarlar çizerek dünyaya Yitenler olduğu görülüyor bir türküyü açtılar mı Bakıp  kapatıyorlar Geceye giriyor türküler ve ince şeyler “Memelerinde biraz irin, biraz balık ve biraz gözyaşı Bir dev oluyorsun deniz deniz deniz sisin dere ağızlarından sokulup …

Gülten Akın, Seni Sevdim

Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim “Uyandım bir sabah” gibi değil, öyle değil Nasıl yürür özsu dal uçlarına Ve günışığı sislerden düşsel ovalara Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim Mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü Yitik ceren arayı arayı anasını buldu Adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek …

Gülten Akın, Orda Kaldım

Giden gitti -yiten zaman- açtığın kapıdan girdim, adımı söyledin işte orda kaldım herkes nerde? (gibi yanlarında durdum) yiten zaman -onlar öyle sandı- hiç ayrılmadım ki -aklım- ben orda kaldım senden bana hiç durmadan akan neyse olsan olmasan yansıladım -yüreğim ben- sen yoksan da iki olduk gidenlerle gittim -gibi- dünya -zaman- …