Friedrich Nietzsche Yazıları

Friedrich Nietzsche, Aforizmalarından Seçilenler

İnançlar hakikat düşmanları olarak, yalanlardan daha tehlikelidir. Hoşlanmadığımız bir düşünceyi öne sürdüğü zaman bir düşünürü daha sert eleştiririz. Oysa, bizi pohpohladığında onu daha sert eleştirmek uygun olacaktır. Sahip olunması zorunlu tek şey var: Ya yaradılıştan ince bir ruhtur bu, ya da bilim ve sanatlar tarafından inceltilmiş bir ruh. Tüm idealistler, …

Friedrich Nietzsche, Tuhaf basitlikler ve sahtelikler yaşıyor insanoğlu

Ne de tuhaf basitlikler ve sahtelikler yaşıyor insanoğlu! İnsanın bir kez mucizeyi görebilecek gözleri olunca, durmadan şaşırıyor! Nasıl da çevremizdeki her şeyi aydınlık, özgür, kolay ve basit kılıyoruz! Duyumlarımıza, bütün derme çatmalığı, düşüncemize, serseri sıçrama yapma isteğinin ve yanlış çıkarımların girmesi için geçiş izni vermeyi nasıl da biliyoruz! Başından beri, …

Nietzsche’nin Zerdüşt Böyle Buyurdu kitabından

Solgun Suçlu Üstüne Ey yargıçlar ve kurban edenler, hayvanı başını eğmedikçe öldürmek istemezsiniz, değil mi? Bakın! Solgun suçlu başını eğdi: büyük aşağılama gözlerinden sesleniyor. “Benliğim aşılması gereken bir şeydir: benliğim bence insanın büyük aşağılanmasıdır”: böyle sesleniyor o gözden. Kendi başına hüküm verdiği an – onun en yüksek anıydı. Bu yücelmiş …

Nietzsche, İnsan

İzdihamın (ın bitişik, çünkü özel değiliz. Ama İ her zaman büyük.) En Güzel Yanı, Fotoğrafları İyi Seçiyor Olması…   Nietzsche’ye göre her bir uygarlığın, her bir zamanın kendisine ait bir “değerler cetveli”, bir başka değimle bir değerler dizisi kabul ederek; yüce bir şeyi diğer bir şeye göre takdir ediyor, bir eylemin …

Friedrich Nietzsche: Yalnız

Haykıran kargalar Darmadağın uçuşuyor kente doğru: Neredeyse yağacak kar Yeri yurdu olanlara ne mutlu! Donmuş kalakaldın, Hanidir gözlerin arkada! Boşuna kaçışın, ey çılgın, Kıştan uzaklara! Dilsiz ve soğuk binlerce çöle Açılan bir kapıdır dünya! İnsan senin yitirdiğini yitirse Bir yerlerde duramaz bir daha! Sen şimdi solgun, sarı Kış gurbetlerine lanetli, …

Friedrich Nietzsche, Şairlere Dair

Zerdüşt havarilerinden birine şöyle diyordu: “Bedeni daha iyi tanıyalı beri ruhun bence ehemmiyeti kalmadı. Ve ‘ebedi’ denen her şey bir sembolden ibaret.”   Havari cevap verdi: “Evvelce de böyle bir şey söylemiştin. Fakat şairler çok yalan söylerler diye ilave etmiştin. Bunu neden demiştin.” Zerdüşt, “neden diye soruyorsun” dedi. “Ben o adamlardanım ki onlara neden …