Atakan Yavuz Yazıları

Atakan Yavuz, Amasya: Bir Şehirden Daha Fazlası

“Benim şehrim içinden Yeşilırmak nehrinin aktığı geniş bir vadide kurulmuştur.“ Böyle başlıyor sözlerine dünyanın ilk coğrafyacısı, meşhur Strabon. Amasya’dan bahsediyor elbet. İsmini kadın savaşçılardan, elmasın dokunulmaz asaletinden, kralların vakarından alan Amasya’yı, doğduğu şehri anlatıyor Fetihlerin çıkış yeri, Anadolu’un Bağdat’ı, akıl ve hikmet sahiplerinin şehri ve padişahların köşkünden bahsediyor. Dar-ül Fütuh, …

Atakan Yavuz, Hükümet Devirme Teknikleri

 “Hiçbir yeri işgal edemeyecek kadar beceriksiz ordular kendi ülkelerini işgal edip ganimet toplarlar. Budur darbe. Geniş çaplı bir silahlı soygundur. Bu kanlı soygunu başarabilmek için ülke içi ve dışında her güçle suç ortaklığı yapar darbeciler.” Curzio Malaparte 1917 Rus Devrimi’nin taktisyeni Troçki’nin, bir konuşmasında hükümeti devirmek için Fransa’daki Jakoben dönemindekine …

Atakan Yavuz Mimari Hakkında Yazdı

“Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya” Mimari, zihin ve duygu durumunu doğrudan etkileyen bir “sanat” türü aslında. Duvarların, kirişlerin, kapıların, odaya giren ışığın psikolojisi neyse konuğa da onu telkin ediyor. Binaların da bir psikolojisi oluşuyor zamanla. Hem onu yapan mimarın ruh dünyasından ve dünyaya karşı aldığı tavırdan hem …

Atakan Yavuz, Yalnızlığın Evrensel Tarihi

“Her şeyden önce Edward Said, olanca hiddeti ve tutkusuyla dünyanın muktedirlerine ve onların entelektüel memurlarına karşı mücadele ediyordu. Bu entelektüel memurlar, yalnızca Said’e tamamen adaletsiz gelen dünya sisteminin temel eşitsizliklerini meşrulaştırmakla kalmıyor ama aynı zamanda, bu eşitsizliklerin meyvelerinden de faydalanıyorlardı.” Immanuel Wallerstein /Gücün Retoriği “Biz gerçek emperyalizmle er geç hesaplaşmak zorundayız. …

Atakan Yavuz, İyiler asla özür dilemez

 “Uluslar arası toplumu, çağdaş siyasetin bir tür Yunan korosu olarak düşünüyorum. Kendisini şimdiye kadar kimse görmemiştir ama arka planda şarkılar söylüyor ve herkes ona eşlik ediyor.”-Trouillot (Aktaran:Wallerstein/ Avrupa Evrenselciliği) ImmanuelWallerstein, Batı’nın dünyaya yayılmasını haklılaştıran retoriğin kodlarını çözümlediği kitabında*Montesquieu’nun Acem Mektupları’ndan bir cümlenin altını çizer: “Bir insan nasıl İranlı olabilir?” Sömürgeciliğin …

Atakan Yavuz, Varken

Sen varken bütün çiçekler kekeme ve harabe bütün şehirler sen varken kuşlara misafirliğe gidiyor ellerim nergis bile gönül koyuyor sulara. Sen varken karadan giderek uzaklaşıyorum seren direkleri koyuyorum antenlerin yerine akla karşı savunuyorum kendimi, bankalara, karanlık adamlara sıvasız evlerde merhamet oluyor adın okuma gözlüğü yaşlılarda. Bileyiciler kıvılcım satmıyor bana sen …

Atakan Yavuz, Alışveriş Listesi

Korsan yürüyüşlerden biraz cesaret getir eve gelirken Ovalanmış kelimeler, Tarkovski’den bir sahne Geceyi bekle bir tutam yıldız tozu getir Yaşamak için bin bir bahane Ne ateş küreği ne de hafifletici sebepler Değil otomobil ıslığı çekül ve pazen değil İlkyazın verdiği bütün ekleri al Dayanmak için sayısız delil Biliyorum zor olacak …

Atakan Yavuz, Şikeste Beste

Biraz sessiz olur musunuz? Belki bu sessizlik şehrimizi onarır O bezgin park heykelleri Gelir avcumuza sırlarını bırakır. Biraz sakin olur musunuz? Ne de olsa solacak göğsünüzdeki çiçek Benden duymuş olmayın ama Büyük ihtimal sonu kötü bitecek. Biraz yavaş olur musunuz? Periler çünkü fısıltıyla konuşur Belki Cemil Bey’i görür rüyasında Yan …

Atakan Yavuz, Azer Bülbül Teoremi

Delilik geri dönecek. A. C. R. Delilik geri dönecek. Pastörize isyanları, yakmayan aşkları, gürültüsüz şiirleri, soğukkanlı yorumları kımıldatacak. Plastik çiçekleri utandıracak. Mecnun olmayanların imanından şüphe edilecek. Yani kendi sınırlarını zorlamayanların, rutine teslim olanların, büyük ve güzel şeyleri özlemeyenlerin, yağmurda şemsiye kullananların, hak ettiği asaleti talep etmeyenlerin, gece yürüyüşlerine çıkmayanların… Delilik …

Atakan Yavuz, Sabah Bulantısı

önce ayaklarımı çıkarıyorum uykudan bir piyanoyla kutlu ayaklarımı ağzımı giyiniyorum sonra, yani yaşamaktaki sesimi, parmak uçlarımı sözünü kesiyorum geveze bir çağlayanın ki gök ağdıramıyor benim maviliğimi yani kirli ayaklarda bir piyanoyu çalmanın kuşlar, büyüyen karnını okşuyorlar sabahın ne tuhaf herkesin bir kucak odunu alıp koşması kendi yangınına bir de hiç …

Atakan Yavuz, Büyüdünüz, Rüzgâr Sizi Özlemiyor Artık

İlk şiir kitabımı, buradan çok uzakta yaşayan, daha doğrusu yazılan bir roman kahramanına adamıştım. Çocukluktan yeni çıkmış, yetişkinlerin dünyasının giriş kapısında dönsem mi, ilerlesem mi diye bocalayan bir kahramandı bu. Haşim’in ‘Şafak’ta şiirinde bahsettiği kararsızlığı ta derinlerinde hissediyordu: “Dönsek mi bu aşkın şafağından/ Gitsek mi bir ekaalîm-i leyâle.” Bir rüyası …