Carl Sandburg, Ben halkım, Ayaktakımı

Amerikalı şair. Yüzyıldan önce yaşamış dünyada. Nerede olduğu bilinmiyor.

 

Ben halkım, kalabalıklar, yığınlar, ayaktakımı.
Bilir misin, dünyanın bütün büyük işlerini
benim yaptığımı?
İşçiyim ben, mucidim, dünyanın yiyeceği dünyanın giyeceği
benim elimden çıkar.
Benim, tarihe tanıklık eden seyirci. Napolyonlar
benden çıkar ve Lincolnler. Ölürler. Ve sonra
yeni Napolyonlar ve Lincolnler gönderirim.
Tohum veren toprağım ben, ekilip biçilecek çayır.
Feci rüzgârlar eser üstümden.
Unuturum. En iyilerim iliklerine kadar sömürülüp heba edilir.
Unuturum. Ölümden gayrı her şey gelir başıma ve
Çalıştırıp durur beni; varımı yoğumu feda ederim.
Ve unuturum.
Bazen gürlerim, silkelenirim ve hatırlansın diye birkaç kızıl damla püskürürüm tarihe. Sonra unuturum.
Ben, yani Halk hatırlamayı öğrendiğim zaman,
Ben, yani Halk geçmişten ders aldığım zaman
Ve geçen yıl beni soyanı, beni ahmak yerine koyanı
Artık unutmadığım zaman, işte o zaman
Dünyanın hiçbir yerinde bir konuşmacı çıkıp,
Alaycı bir ses tonuyla veya küçümseyici yapmacık bir gülümsemeyle
İsmimi anıp “Halk” diyemeyecek.
İşte o zaman kalabalıkların, yığınların, ayaktakımının vakti gelecek.

 

Tercüme: Orhan Düz
Carl Sandburg
İZDİHAM

 

  İzdiham Dergisi, 34. Sayısında birbirinden nitelikli yazılar, Türk edebiyatında ilk kez yayınlanan belgeler; sinemada ilk kez gösterilen senaryolarla okuyucularına merhaba diyor. Siz de eğer İzdiham okurken dergiden yankılanan müziği duymak isterseniz İzdiham’ı kaçırmayın. Üstelik grafiker her şeyi anlatmışken. İzdiham 34. Sayıya buradan ulaşabilirsiniz.  

Bir Cevap Yazın